Ένα πιο ανάλαφρο άρθρο!

Το κρασί που σε.......μεθάει το αλλάζεις, το άρωμα που σε μεθάει όχι.....!!
Αυτό σκέφτηκα μια μέρα και ο συνειρμός μου συνέχισε προκειμένου να προσδιορίσω για ακόμη μια φορά, ελπίζοντας να είναι και η τελευταία, τις ομοιότητες των γυναικών με το αυτοκίνητο!
Οι δεσποσύνες, κυρίες, κοπέλες και κορίτσια που τυχόν διαβάσουν το συγκεκριμένο άρθρο ίσως εκνευριστούν αρχικά με αυτή μου την απόφαση να συγκρίνω την ύπαρξή τους με ένα τεχνολογικό επίτευγμα. Επιτρέψτε μου λοιπόν νεράιδες να αδράξω της ευκαιρίας και να εξηγηθώ για να μη παρεξηγηθώ!
Το αυτοκίνητο είναι ένας τομέας που συγκινεί κάθε άντρα σε αυτό το κόσμο. Είναι ίσως ο απόλυτος τομέας και οι συγκινήσεις που προκαλεί είναι πέραν του δέοντος δικαιολογημένες καθώς υπάρχουν αυτοκίνητα που καλύπτουν κάθε γούστο, βαλάντιο, αυτοκίνητα που καλύπτουν την λογική ή και όχι, κάθε χαρακτήρα και προσωπικότητα και κάθε ανάγκη σωματική και συναισθηματική. Όλα αυτά όμως δεν τα κάνουν και οι γυναίκες; Θα μου πείτε αγαπημένες μου ταλαιπωρίες ότι ακόμη δεν έχετε πειστεί. D' accord! Ποιος όμως μπορεί να αρνηθεί τις προφανής ομοιότητες των αυτοκινήτων με τις γυναίκες; Ποιες είναι αυτές; Θα μου πείτε.....
Ε λοιπόν μιας και δεν πάει ο νους σας ας τα αποκαλύψω: Τα αυτοκίνητα έχουν τις εξής προφανής ομοιότητες με τους εκπροσώπους του σαγηνευτικού φύλλου:
-) είναι όμορφα
-) διαθέτουν μοναδική προσωπικότητα και χαρακτήρα
-) διαθέτουν καμπύλες
-) έχουν απόδοση και δύναμη
-) συνεπάγονται πάγια έξοδα
-) χρειάζονται καθημερινή φροντίδα και προσοχή
-) απαιτούν σεβασμό
-) όταν τα χρειαστείς δεν θα σε απογοητεύσουν
-) σε χαλαρώνουν
-) σε κάνουν ευτυχισμένο
-) σε οδηγούν σε μονοπάτια απόλαυσης πρωτόγνωρα και μοναδικά
-) ανεβάζουν την αδρεναλίνη σου στα ύψη
Θαρρώ μετά από την παραπάνω λίστα οι κυρίες που διαβάζουν το άρθρο θα είναι πλέον σύμφωνες με τα γραφόμενα.
Συνεχίζω στις σκέψεις μου όμως, μιας και τα μονοπάτια των στοχασμών είναι μοναχικά, μακριά και το τέλος τους είναι αβέβαιο και δεν ξέρεις ποτέ που θα καταλήξεις. Ας αναλύσουμε όμως την αρχική φράση, που αποτέλεσε και τον λόγο της αναζήτησής μου. Αν παρομοιάσουμε μια γυναίκα με το αυτοκίνητο, αμέσως προκύπτουν αρκετές ομοιότητες και κυρίως θετικές, πράγμα ιδανικό. Αν πάλι το πράξεις αυτό με το κρασί τότε θα καταλήξεις σε αρνητικές ομοιότητες και με μόνη θετική ίσως το άρωμα του κρασιού με το ανάλογο μιας γυναίκας. Ακολουθώντας την λογική σκέψη κάνεις αμέσως την σύνδεση με το άρωμα εκείνο που σε μέθυσε, σαν το κρασί, όταν το μύρισες πρώτη φορά και το διάλεξες χωρίς δεύτερη σκέψη έτσι ώστε να σε συντροφεύει για μια ζωή και να ομορφαίνει, να χρωματίζει την διαδρομή σου σε αυτό το κόσμο. Αρώματα όμως αποπνέει και μια γυναίκα. Μπορούμε να παρατηρήσουμε και πρακτικές εφαρμογές του όρου ακόμα και σε ταινίες, <> (άρωμα γυναίκας). Έτσι λοιπόν για να συνεχίσουμε λιγάκι την αρχική μας φράση. Το αυτοκίνητο που θα σε μεθούσε από οδηγική απόλαυση θα το άλλαζες; Εγώ λέω πως όχι. Το κρασί όμως το αλλάζεις, το άρωμα που σε μεθάει πάλι όχι, την γυναίκα που θα σε μεθούσε.........σκέφτεσαι.....όχι, έτσι δεν είναι; Ε λοιπόν θα συμφωνήσω μαζί σου......
Ξεκινήσαμε να καταγράφουμε τις σκέψεις μας στο συγκεκριμένο άρθρο προκειμένου να καταλήξουμε στις τυχόν ομοιότητες των αυτοκινήτων με τις γυναίκες και νομίζω ότι αποστολή εξετελέσθη κυρίες και κύριοι. Η ομοιότητα που εμπεριέχει ουσία είναι ίσως το μεθύσι....το πιο γλυκό μεθύσι, όπως ερμηνεύει γνωστό μουσικό συγκρότημα. Η μέθη που είναι ικανό ένα άρωμα να προκαλέσει και να σε κάνει δικό του, να σε κατακτήσει, να εντοπίσει εκείνα τα σημεία των αισθήσεων και να προκαλέσει επεισόδιο με.....ερωτικές προεκτάσεις. Έτσι λοιπόν και μια γυναίκα με το άρωμα της είναι ικανή να σε μεθύσει, να σε κάνει δικό της , να σε σαγηνεύσει, να σε οδηγήσει στα μονοπάτια εκείνα όπου αυτό που έχει σημασία είναι οι στιγμές σου μαζί της, μοναδικές όσο και επικίνδυνες όπως και ένα δυνατό άρωμα, όπως και ένα αυτοκίνητο!
Ποιο είναι λοιπόν το συμπέρασμά μας; Το αυτοκίνητο, και το άρωμα είναι στην ουσία γένους θηλυκού, όπως ακριβώς είναι η γυναίκα, η μέθη και η αποπλάνηση. Και για να διατηρήσουμε τα κεκτημένα μας**......μήπως αυτό είναι το ζητούμενο για να νιώσουμε πως ζούμε; Μήπως η αποπλάνηση είναι το κρεσέντο της ύπαρξής μας; Μήπως τελικά όλοι οι αρσενικοί αυτού του κόσμου κάνουμε τις επιλογές μας προσπαθώντας και αναζητώντας, υποσυνείδητα να ζήσουμε αυτήν την αποπλάνηση έτσι ώστε να νιώσουμε την πραγματική, την ανόθευτη και χωρίς όρια απόλαυση;
Ελπίζω να σας έδωσα μια καλή αφορμή για προβληματισμό. Και τελειώνοντας να δώσω και μια συμβουλή σαν λάτρης και των τριών που διαπραγματευτήκαμε σε αυτές τις σειρές. Είναι καλό που και που να ονειρεύεστε με τα μάτια ανοιχτά, ίσως να είναι και ο σωστός τρόπος για να αποφύγετε τις κακοτοπιές και να φτάσετε γρηγορότερα, ανώδυνα και με σιγουριά στο.......πιο γλυκό μεθύσι σας!


* (Σύμφωνοι εις την γαλλικήν)
** ( Η διάθεση του γράφοντα να δημιουργεί θεματικά παρακλάδια προερχόμενα από το αρχικό θέμα)